Οι διαρθρωτικοί δείκτες έχουν επιλεχθεί βάσει των κάτωθι κριτηρίων:
- Να γίνονται εύκολα κατανοητοί
- Να είναι σχετικοί με τις ασκούμενες πολιτικές
- Να υπάρχει αμοιβαία συνέπεια προς τους υπόλοιπους δείκτες
- Να παρατίθενται χρονικά και να ανανεώνονται τακτικά
- Να είναι προσβάσιμοι προς όλες της Χώρες μέλη
- Να είναι συγκρίσιμοι μεταξύ των Χωρών Μελών αλλά και συμβατοί με Χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία
- Τα δεδομένα να προέρχονται από αξιόπιστες πηγές
- Να μην επιβάλλουν υψηλό φόρτο στα στατιστικά ιδρύματα και τους εναγομένους.
Στην εαρινή έκθεση του 2001, χρησιμοποιήθηκαν 36 δείκτες, οι οποίοι είχαν εγκριθεί κατά την σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου το 2000 και κάλυπταν τους τομείς της απασχόλησης, της οικονομικής μεταρρύθμισης και της κοινωνικής συνοχής. Οι δείκτες αυτοί αυξήθηκαν το 2002 σε 42, προκειμένου να καλυφθούν, εκτός των ανωτέρω, και οι τομείς της έρευνας της καινοτομίας και του περιβάλλοντος. Το 2003, κατά την σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Επιτροπή πρότεινε να δομηθεί ένα σύνολο δεικτών το οποίο θα αποτελείται από δύο υποσύνολα δηλαδή μια λίστα επιλεγμένων δεικτών οι οποίοι θα αποτελούν τον βασικό πυρήνα της αξιολόγησης και μια βάση δεδομένων με περίπου 100 άλλους δείκτες.
Έτσι, στο ΕΣ του 2004, οι διαρθρωτικοί δείκτες περιορίστηκαν σε 14, προκειμένου να εξασφαλισθεί η περισσότερο συνοπτική παρουσίαση και η καλύτερη εκτίμηση της διαχρονικής πορείας της επίτευξης των στόχων της Στρατηγικής της Λισσαβόνας. Επιπλέον, αποφασίστηκε αυτοί οι δείκτες να παραμείνουν σταθεροί για τρία χρόνια δηλαδή μέχρι το 2007. Η εξέλιξη της πορείας των διαρθρωτικών δεικτών από το 2000 μέχρι την τελική σημερινή μορφή τους φαίνεται παρακάτω (Πίνακας 2)